Alpen week, dag 3

Dag 3

Col de la Joux Verte (zuid)

Afstand: 40km

Een donkere kille en bewolkte dag, vanuit St.Jean eerst door het stadje Morzine richting Avoriaz, hier begint de regelmatige klim met veel bochten, met al snel een mooi uitzicht op Morzine.

Op 4 kilometer wordt het flink op de pedalen duwen, tot ongeveer 7 kilometer, daarna vlakt het wat af en komt in de verte Avoriaz in beeld en aan de rechterkant nog volop sneeuw.

In de berm een stille getuige dat het hier in de bochten wel eens mis kan gaan. Een autowrak op z’n kop, zo te zien nog niet zo lang geleden gebeurt. Ik draai er nog even voor terug om te kijken of er nog iemand in zit, je moet er niet aan denken! Niemand te zien gelukkig.

Nog even snel doortrappen tot de skiliften, want het begint licht te spetteren. Dan terug afdalen, het spetteren wordt al snel echte regen en vooral de laatste bochten worden daardoor spekglad. Koud en doornat snel terug naar St.Jean!

Alpen week, dag 2

Dag 2
Col de la Joux Verte (noord)
Col de l’Encrenaz (oost)
49km

Vandaag een kort ritje op het programma, de zon schijnt volop en mijn eigen zonnetje, Jacqueline is jarig!
Het plan is Col de la Joux Verte via de noordkant omhoog en aan de zuidkant naar beneden.
Vanuit St.Jean over de D902 richting Morzine en na 4 kilometer links Montriand en weer links Lac de Montriand.
De klim begint heel rustig en in de eerste 6 kilometer zitten maar enkele stukken waar je op de pedalen moet lopen. Na Ardent begint het pas echt! Hier geeft een bord aan Route Barré (neige). Ik besluit toch door te rijden tot de sneeuwgrens.
Er is voorlopig nog geen sneeuw te zien en de weg slingert hier steil omhoog met percentages van 8-9% met uitschieters van 12-13%, vlak voor Les Lindarets (in deze tijd een echt spookdorp) vlakt het wat af en zie ik de eerste sneeuwhopen in het landschap verschijnen.
Ongeveer een kilometer verderop maak ik een bocht naar rechts, ik hoor een hoop motor lawaai en zie plotseling enorme machines metershoge sneeuwhopen van de weg scheppen. Einde klim zo’n 4 kilometer onder de top, begin mei is voor dit gebied eigenlijk iets te vroeg!
Na een snelle afdaling de D902 weer een stukje gevolgd, en wil ter compensatie, aan de andere kant van de weg Col de l’Encrenaz bedwingen. Tot la Cote d’Arbroz slingert de weg constant tussen de chalets flink omhoog (8-10%) over prachtig asfalt.
Na een klein stukje dalen de eigenlijke klim, behoorlijk steil, veel op de trappers lopen, en hier vooral slecht wegdek. Een niet zo’n bekende maar wel zware col.
Bij de skiliften weer rechtsomkeer en een snelle afdaling terug naar St.Jean waar ik opgewacht wordt door Jacqueline met een heerlijk glas champagne op het zonnige terras!

Alpen week, dag 1

Standplaats St.Jean d’Aulps
Dag 1

Col de Corbier (zuid/noord),

Pas de Morgins (noord)
Afstand: 70 kilometer

Door mist en lichte regen pas na het middaguur aan deze rit begonnen, en net na vertrek brak het zonnetje aangenaam door.
Vanuit St.Jean de drukke D902 volgen en na een kilometer of twee direct rechts voor de eerste klim de Col de Corbier.
Het eerste begin is al behoorlijk zwaar met stukken van dik 9%, daarna zwakt het wat af, vooral in de bochten. Maar tussen kilometer drie en kilometer vijf zitten er nog een paar pittige stukjes in, en is het flink zweten in het zonnetje.
Eenmaal boven snel het windstoppertje aan en de mouwen weer afrollen, en een snelle duik naar beneden. Een technische afdaling van vijf kilometer naar Bonnevaux, daarna de D22 rechts richting Abondance, in Abondance komt er een fietser van links die even later in mijn wiel ook richting Zwitserse grens rijdt, na een aantal kilometers met flink wind op kop, neemt de Zwitserse collega (met van die hele dunne klimmersbenen) over, en rijden we kop over kop richting Chatel, voor Chatel begint het al behoorlijk omhoog te kruipen en wordt het erg warm met de windstopper aan, dus even stoppen, jasje uit en weer verder.
De Zwitser is in zijn eigen tempo doorgereden en rijdt zo’n 150 meter voor mij uit. Net na Chatel, bij het meer, zit ik weer in zijn wiel en we beginnen aan de klim van Pas de Morgins.
Hier gaat het beter dan op de Col de Corbier, en na enkele bochten blijft de Zwitser achter. Ik rij tot net over de grens van Zwitserland en draai weer terug op de top en terug Frankrijk in.
Zwaai op de terugweg de Zwitser die even na mij boven komt gedag, en kan nu een lang stuk naar beneden bollen.
Dan nog de Col de Combier van de noordkant, korter minder steil en een heel ander open landschap, maar hier en daar is de klim nog behoorlijk zwaar.
De afdaling aan de zuidzijde kan je lekker op snelheid naar beneden knallen.
Om te beginnen een behoorlijk zwaar ritje (ongeveer 20 kilometer omhoog) in een heerlijk zonnetje, temperatuur schommelt tussen de 10 en 14 graden, hier en daar een ijskoud windje, vooral in de afdaling.
Een fijn fietsmiddagje.

Bonjour

Le aigle petit is weer terug uit la douce France, een geweldige week in de Alpen en een nog mooiere week in de Ardeche, deze week meer over de reis.

Laatste rit in België voor de vakantie

Vandaag mijn laatste ritje in België voor de vakantie, na een wat stroef begin, Tom Tom Arend werkte niet zo goed! waardoor we bijna een uur later vertrokken voor de semi-klassieker Herent-Landen-Herent.
Deze keer vertrokken met Anton (de bijter) en een nieuwe wielervriend en dorpsgenoot Kees Witkamp (Kees Klimkamp).
Normaal vertrek ik rond half negen, dat werd nu door het rondrijden half tien. Met het gevolg dat je eigenlijk achter de ongeveer twaalfhonderd deelnemers aanrijd, daardoor ook bij de verzorgings posten de restjes aantreft en weinig drinken.
Maar het parcours was weer geweldig, zo dicht bij huis en toch zo’n andere wereld. Ook zaten er vandaag nog een aantal verrassende kuitenbijters in.
Beter fietsweer als vandaag kan eigenlijk niet, heerlijk warm (30 graden) met toch nog een verfrissend windje (behalve bergop en dat was zweten).
Weer een fijne fietsdag vandaag (met 131km op de teller) en maar hopen dat het de volgende week in de Alpen ook van dit fijne weer is.

Voorbereiding fietsvakantie

De laatste twee weekenden waren een uitstekende voorbereiding op de aanstaande vakantie in Frankrijk. Met mijn fietsmaten heb ik twee georganiseerde fietstochten meegereden in België, beide tochten trokken door de Vlaamse Ardennen, het gebied van de Ronde van Vlaanderen. Een heerlijk glooiend landschap met hier en daar een pittige heuvelzone en natuurlijk ook nog die ouderwetse kasseien!

De eerste tocht, de rit van “de Gouverneur” georganiseerd door de Leierenners uit Zulte was een tocht van 100 kilometer en 9 hellingen.
Bij deze tocht waren de meeste beklimmingen niet zo zwaar, maar doordat het klimwerk kort op elkaar zat met weinig rustpauzes werd het toch pittig, de zwaarste beproeving was de Berendries.

De tweede tocht, de “Peter van Petegem Classic” , een rit die vertrekt vanuit de mooie stad Oudenaarde. Een rit van 145 kilometer met veel bekende heuvels. Bij deze tocht weer een massaal aantal deelnemers, heel fijn om dan een groepje te vinden die ongeveer mijn tempo rijdt.

De conditie en het weer waren optimaal en het schoot lekker op, mijn fietsmaat dit weekend ging voor de 115 kilometer in zijn eigen tempo en we hadden uitgerekend dat we beiden ongeveer gelijktijdig terug konden zijn.
Bij de verzorgings posten was het erg druk, en om op te schieten ben ik niet de derde verzorgingpost binnengereden maar de pijlen rechts gevolgd, fout!!!
Ik had de pijlen links moeten volgen, daardoor heb ik de lus van 77 kilometer nogmaals gereden. Bij terugkomst in Oudenaarde stond mijn teller dus op 170km in plaats van 145km.
Een goede training, alleen jammer voor Peter want die moest een uurtje wachten. Sorry Peter!

Deze 270 kilometers in de Vlaamse Ardennen heb ik alvast meegepakt, zodat ik toch wat meer op mijn gemak van de Franse bergen kan genieten.

Auvergne (2)

Col de Croix-Robert 1451 m.
Gemiddeld: 6,1%, Maximaal: 10%
West: 6 km
Col de la Croix Morand 1426 m.
Gemiddeld: 4,2%, Maximaal: 8%
Oost: 13 km
Col de Guéry 1264m.
Gemiddeld: 3,2%, Maximaal: 6%
Zuid: 5,5 km, Noord: 15 km


Een rondje vulkanen, vandaag staan er drie cols op het programma.
Het vertrek is vanuit La Bourboule, het is een prachtige zonnige dag vandaag, eerst Jacqueline afgezet bij het Casino. Niet om te gokken gelukkig, er is een grote Europese Quilt tentoonstelling, dus is het voor haar op gebied van kunst net zo’n enerverende dag als het voor mij op sportief gebied is.

Vanuit het mooie stadje La Bourboule naar Le Mont-Dore, ook al zo’n mooi plaatsje. Hier op zoek naar het bordje Murol D36, waarschijnlijk net iets te hard gefietst en het bord voorbij gereden.
Er ging een lampje branden toen ik het bord tegenkwam “Col de la Croix Morand-Ouvert” maar die col krijg ik pas na 35 kilometer voor de wielen.
Dus teruggedraaid en weer Le Mont-Dore ingedoken, het juiste pad gevonden en tussen de vakantie chalets gelijk omhoog (Col de Croix-Robert).

In het begin veel bos met wat steile stukjes, na een kilometer of drie langs de slagboom, daar begint een heel kaal stuk met prachtige panorama’s op de omliggende puy’s. Een redelijk korte en fraaie klim (6 km), wel winderig boven dus even de windvanger aan en naar beneden.
Wat een geweldige afdaling, heel overzichtelijke bochten, een fantastisch wegdek, je kan je hier als daler heerlijk uitleven.

Na deze afdaling een vlak maar toch heel mooi stukje route langs een bergmeer (Lac Chambon). Voorbij dit fraaie meer begint de tweede klim van de dag (Col de Croix Morand). Een lange regelmatige klim met veel bochten, heel grappig als je wordt ingehaald door een vrachtwagen zie je hem ongeveer 10 minuten later nog in de verte bochtjes draaien. Weer boven, natuurlijk flink bezweet begint de lucht even wat te betrekken, dus het windvangertje maar weer aan.
Een lange afdaling, ondanks de windstopper koud, rillen, niet fijn, je verlangt alweer naar de volgende klim om warm te worden

Vlak voor Le Mont-Dore rechtsaf voor de laatste klim (Col de Guéry), na een stukje klimmen kom je langs een uitzichtpunt op de linkse kant van de weg. Wel even de moeite waard om over te steken en de toppen van de vulkanen te bewonderen.
Héél fraai!! Dan een stuk afdalen tot aan het dorpje les 4 routes, bij het kruispunt het roer om weer terug de zelfde weg en gelijk de langste klim vandaag (15 kilometer). Col de Guéry van de andere kant, een populaire col bij fietsers, ben heel wat van deze vriendelijke collega’s tegen gekomen. Het valt mij op dat men in Frankrijk elkaar heel wat spontaner begroet als hier in fietsend Nederland.

Na deze 15 kilometer klimmen had ik het wel even gehad, herstelde even in de afdaling naar Le Mont-Dore, en kon toen ook nog even gas geven op het vlakke stukje naar La Bourboule.
Met 109 kilometer op de teller en flink wat hoogtemeters stapte ik moe maar voldaan af, pikte Jacqueline weer op (ook moe maar voldaan van al dat moois wat ze gezien heeft vandaag).

Weer een geslaagde vakantiedag.

Souvenirs

Nederlanders nemen Eiffeltorentjes mee uit Frankrijk, fransen nemen klompen mee uit Nederland.
Mijn souvenirjacht beperkt zich meestal tot locale landkaarten. Tijdens een van mijn speurtochten ontdekte ik tijdens mijn laatste vakantie deze “Geo Reliëf” kaarten.
Je krijgt bij deze kaarten een goede indruk hoe de bergen gesitueerd zijn, in ieder geval heel wat makkelijker dan op een normale landkaart, waar je overal de hoogte meters op moet speuren.
Ik heb nu in mijn collectie de Drome, Ardeche en Frankrijk.
Leuk spul.
The Dutch are taking souvenirs from the Eiffel tower when they go to France, Frenchman on holiday are taking souvenirs like wooden shoes (we call them ‘klompen’).
My hunt for souvenirs set limits generally to local maps. At my search during my last holiday I discovered these "Geo Reliëf" maps.
By looking at these maps you get a good impression how the mountains are situated, in any case a lot easier than on a normal (flat) map, where you must search for the
altitude meters. I have now in my collection the Drome, Ardeche and France.
Nice stuff.

Auvergne

Col: Pas de Peyrol
Département : Auvergne
west: 29 km.
Stijgings percentage
Gemiddeld : 3%
Maximaal : 17%

Een rit vanuit onze standplaats Beaulieu (bij Bort-les-Orgues) in de Auvergne.
Na het ontwaken en een snelle blik tussen de gordijnen door, blijkt de wereld heel klein, mist!
Na het ontbijt nog steeds mist, toch vol goede moed de fiets in de auto geschoven en onderweg naar Pas de Peyrol.
De bedoeling is vanuit Mauriac te starten. De rit met de auto is niet prettig, véél mist en véél bochten. Maar voor Mauriac komt af en toe het zonnetje flauwtjes door.
Bij het binnenrijden van Mauriac is het plots helder en schijnt het zonnetje, precies op tijd!

Vanuit Mauriac is het ongeveer 16km over de drukke en niet zo interessante D922 tot aan de splitsing met de D680 naar links, hier begint de Pas de Peyrol, tot aan Salers (genoemd naar de Salers koeien? Of zijn de koeien naar Salers vernoemd?) is het lichtlopend vals plat omhoog.

Net na Salers is de temperatuur behoorlijk opgelopen en kan de windstopper uit. Gelijk even de blaas legen, en een banaantje pellen. Terwijl ik mijn sanitaire behoefte doe word ik voorbij gereden door een franse wielrenner, een snelle jongen zo te zien.
Nadat ik de windstopper en het banaantje weggewerkt heb, trek ik mij weer op gang. Tot mijn verbazing krijg ik na een paar bochten de fransman weer in het vizier.
Dit geeft me moed en omdat het op dit deel niet al te stijl is versnel ik wat. Ik loop langzaam op mijn voorganger in, dat kost bergop toch nogal wat tijd en energie.

Na ongeveer 10minuten zit ik bij mijn jonge collega in het wiel, even tijd om te herstellen!
Even lekker in het wiel, uit de wind en vooral genieten van het uitzicht. Een prachtig panorama aan de rechterkant, over het dal en de erachter liggende bergen.
Na een aantal bochten ben ik weer wat hersteld, en omdat de wind hier behoorlijk gaat blazen wil ik mijn metgezel even laten zien dat wij, in zeeland veel wind gewend zijn, en nestel mij voor hem op kop.
Bij de splitsing D680/D12 hoor ik achter mij een kort bon route, en slaat de Fransoos linksaf.

Weer solo, een stukje door een dicht bos met een prachtige waterval op de rechtse kant, ik voel me super met superbenen, wat gaat het licht vandaag.
Maar dan, een groot bord voor de Cyclisten, Pas de Peyrol nog 4 kilometer, gemiddelde stijging 10%, en ja hoor hier begint het echte klimwerk, het is iedere kilometer worstelen.
Op het wegdek is met grote letters “COURAGE” gekalkt, en dat heb je hier nodig. De laatste 2 kilometer, “DUR DUR” op het wegdek, inderdaad het loopt hier wreed stijl! Zeer zwaar. Dan de laatste kilometer met stukken van 17% is het zwalken op de fiets, hijgen en vechten tegen je lijf dat maar een ding wil, stoppen!

Maar als je dan boven bent, dat gevoel, machtig!!!

Even genieten van het uitzicht, wat drinken tussen de vele toeristen en dagjesmensen, windstopper weer aan en dan 29 kilometer heerlijk uitbollen berg af, en terug naar Mauriac.

Weer een heerlijk stukje gefietst.

A ride from our residence Beaulieu (nearby Bort-les-Orgues) in the Auvergne. After awakening and a fast look between the curtains, appears the world very small, fog! After breakfast still fog, nevertheless with lots of good courage putting the bicycle in the car and underway to Pas the Peyrol.

The intention is starting in Mauriac. The ride with the car is not pleasant, much fog and the road very winding. When I drove into Mauriac, it suddenly cleared up and the sun shines, exactly on time!

From Mauriac it is approximately 16km on the busy motorway D922, not so interesting, till the turn with the D680 to the left, here the Pas de Peyrol starts, till up to Salers (called to the Salers cows? Or have the cows been named to Salers?) the road is lightly rising, as we call it false flat (vals plat).
Just after Salers the temperature has considerably risen and I can take off my wind jacket. In the same time a moment for a little pee, and peeling a banana. When I where doing my sanitary need, an France cyclist passes me by. By the looks a fast guy.

After I have put away my wind jacket and eat my banana, I paced on. At my surprise I’ve got, after a couple turnings, the French man in sight. This gives me courage and because it is not to heavy climbing on this part of the road, I accelerate some. I approach slowly to the rider in front of me, on a climb it cost nevertheless much time and energy.
After approximately 10minuten I stick in the wheel of my young colleague. A little time to recuperate. Just a moment in the wheel, less wind and especially enjoying the view.
A splendid panorama at the right-hand side, the valley and the mountains on the other side of the valley. After a number of turnings I was somewhat recuperated, and because the wind blows here very strongly, I want to show my companion, that we riders from Zeeland, (a province of the Nederland’s) know what it is to ride against the wind. So I take over the head position. When the road branched of in D680/D12 I heart a short “bon route” behind me and the French man turned left.

Solo again, riding threw a peace off dark forest with a splendid water fall on the right side, I feel superb today with superb strong legs, it goes very smoothly today. But then, a large information singe for the cyclist, Pas the Peyrol 4 kilometres, average increase 10%, and here starts the real climb, it is every kilometre a struggle.
On the pavement has been plastered with large characters "COURAGE", and that’s what you need here. The last 2 kilometres, "DUR DUR" on the pavement, indeed it runs here cruelly style! Very heavy.
Then the last kilometre with pieces of 17%, swinging across the road on the bicycle, getting no breath, your body wants to do one thing, stop!!!

But when you are on top, that feeling, wonderful!!! A moment for enjoying the view, a drink with the many tourists and the day-trippers, putting on my wind jacket and going for a lovely downhill for 29 kilometres, and finely to Mauriac.

A delicious piece of cycling today.

Sean Kelly Weekend

Wanneer: 3, 4, 5 augustus 2007
Vertrek "Sean Kelly": Skipiste Baraque Fraiture – Vielsalm
Afstanden: 180km, 135km, 70km

U heeft nu de kans om deel te nemen aan een geweldig fiets evenement, namelijk de toerklassieker “Sean Kelly”.

Een enorme happening op fietsgebied, die vorig jaar maar liefst 3557 deelnemers trok.

Het programma is gelijk aan het Ardennen programma (www.teamvelofrance.nl), met als extra de deelname aan deze klassieker.
Het inschrijfgeld is bij de reis inbegrepen.

Bij groepsaanmelding (minimaal 6 personen) geldt een korting van 10% op de reiskosten.

When: 3, 4, 5 august 2007

Departure "Sean Kelly": skipiste Baraque Fraiture – Vielsalm

Country : Belgium

Distances: 180km, 135km, 70km

Now you have the chance of taking part in a fantastic bicycle event, namely the bike classic "Sean Kelly".

An enormous happening in the hills of the Ardennes, last year there where 3557 participants on this event.

programme

Three days cycling in a wonderful area, including participate of the bike classic “Sean Kelly”.The residence is in a luxury holiday cottage (full board).Price145,- € per person (included enrolment fee “Sean Kelly”)

At group subscription (minimum 6 persons) you get a discount of 10% on the travel expenses (www.teamvelofrance.nl)