Alpen week, dag 6

Dag 6
Col de Corbier
Afstand: 30km

In de ochtend regen en mist, na de lunch (een stevig soepje met vers stokbrood van Jacqueline), begint de zon door te breken.
Het plan is nogmaals Col de Corbier aan beide kanten te beklimmen, deze keer in combinatie met Col de Bassachaux.
Eenmaal onderweg wordt het drukkend warm, tijdens het begin van de klim flinke maagproblemen, een te stevig soepje denk ik! Ook de benen voelen moe en slap aan.
Ik besluit op de top niet door te rijden, morgen hebben wij nog de reis naar de Ardeche en volgende week wil ik ook fit zijn.
Dus draai ik op de top en daal terug naar de D902 die ik nog even in noordelijke richting volg tot Pont de Gys, daar nog een stukje klimmen naar le Biot, door le Biot en gelijk weer rechts, nog een stukje afdalen en terug naar St.Jean d’Aulps.

In totaal deze week 400 (Alpen)kilometers.

Alpen week, dag 5

Dag 5
Col de la Ramaz (oost)
Col de la Savoliere
les Gets (noord, zuid)
Afstand : 70km

Weer een stralende dag vandaag, lichtlopend klimwerk vanuit het vertrek tot aan les Gets, na les Gets een stukje bochtig afdalen op de D902 tussen de auto’s van de ochtendspits tot Pont des Gets, daar rechtsaf richting le-Praz-de-Lys, meteen in de stilte die alleen verstoord wordt door fluitende vogels.

Hier begint het ook gelijk weer te stijgen (Col de la Savoliere), na een bocht naar rechts wordt het nog steiler en gaat het ongeveer drie kilometer recht omhoog met percentages van 10 tot 13%. Gelukkig begint het hierna omhoog te slingeren, zodat je af en toe in de bochten wat kan ontspannen, maar het blijft nog een paar kilometer worstelen tot het wintersport plaatsje le-Praz-de-Lys. Daar wordt het vrijwel vlak met zelfs nog een stukje licht afdalen.

Hier zie de Col de la Ramaz omhoog lopen, het lijkt ontzettend steil, maar valt als je er mee bezig bent wel mee, zeker in vergelijking met het stuk voor le-Praz-de-Lys.
Ook de aanmoedigingen van de buslading toeristen die hier lopen geven de fietser weer wat moed.
Eenmaal boven wordt je beloond met een geweldig uitzicht op de Mont Blanc.

Na deze zware inspanning is het voorlopig afdalen tot Mieussy. Heerlijke overzichtelijke bochten en een perfect wegdek zorgen dat de snelheid flink oploopt. Door het drukke plaatsje Mieussy, dan vrijwel vlak een stuk de D907 volgen richting Taninges. Hier blaast de wind fel tegen, niet alleen in Zeeland kan het flink waaien maar ook hier in zo’n bergdal.

Na 7 kilometer begint het weer te klimmen naar les Gets, hetzelfde stuk waar ik gisteren niet meer vooruit te branden was, verteer ik nu zonder veel moeite!
Na les Gets nog een lekker stukje uitbollen naar St.Jean d’Aulps. Weer een lekker stukje gefietst vandaag, met voor mij toch wel de zwaarste klim in deze Alpenweek.

Alpen week, dag 4

Dag 4
Col de Feu
Col de Jambaz
les Gets
Afstand : 138km

Vandaag vertrek ik met een waterig zonnetje richting Thonon-les-Bains, het wegdek is nog nat van de gevallen regen, maar droogt in de zon al snel op.

Vanuit St.Jean is het 23 kilometer ligt dalend naar Thonon.
Eenmaal in Thonon, waar de zon nu volop straalt, even zoeken naar de D72, hier begint het al gelijk licht omhoog te lopen, en zie je rechts het lac Leman (Meer van Geneve) met aan de overkant Zwitserland.
Allinges voorbij en de borden Col de Feu, Col des Arces volgen. Nog een paar Franse renners ingelopen die een poosje aan mijn wiel plakken en vervolgens hun eigen weg kiezen.

Na Orier begint Col de Feu regelmatig omhoog te slingeren met steeds weer het zicht op het meer, stukken door het bos, weilanden. Heerlijk stil dit gebied.
De col is best lastig, weinig rustpunten. Als je bij het bord "Col de Feu" bent krijg je als toetje nog een extra kilometertje klimmen. Dan een lastige afdaling over een zeer smalle weg.

Door de snelheid bij het afdalen pakte ik bij de splitsing net de verkeerde weg en ben ik gaan dwalen waardoor ik op de Col de Jambaz terecht kwam, in plaats van Col des Arces.
Ben toen een heel stuk naar het zuiden gereden en kwam bij St. Jeoire uit waar de teller al op 100 kilometer stond, en ik nog 38 kilometer voor de wielen had.

De pijp was al aardig leeg en gelukkig was het voorlopig een stuk vlak, maar na Tanninges, de klim naar les Gets zat ik er ineens helemaal doorheen.
Het was drukkend warm geworden, mijn nek deed zeer (te lange stuur voorbouw misschien?) en de benen wilden niet meer.
Op een gegeven moment werd ik gepasseerd door een Française, type Jeannie Longo, mager en pezig. Ik moest ze zo maar laten rijden, niet echt een oppepper voor de moraal. De 12 kilometer naar les Gets zijn niet echt steil, maar wat was ik blij les Gets te zien.

Hierna nog wat afdalen naar Morzine en St.Jean. Een zware rit!
De geplande route van 110 kilometer werd bijna 140 kilometer. Toch de hoogste gemiddelde snelheid gereden, te snel begonnen denk ik.

Alpen week, dag 3

Dag 3

Col de la Joux Verte (zuid)

Afstand: 40km

Een donkere kille en bewolkte dag, vanuit St.Jean eerst door het stadje Morzine richting Avoriaz, hier begint de regelmatige klim met veel bochten, met al snel een mooi uitzicht op Morzine.

Op 4 kilometer wordt het flink op de pedalen duwen, tot ongeveer 7 kilometer, daarna vlakt het wat af en komt in de verte Avoriaz in beeld en aan de rechterkant nog volop sneeuw.

In de berm een stille getuige dat het hier in de bochten wel eens mis kan gaan. Een autowrak op z’n kop, zo te zien nog niet zo lang geleden gebeurt. Ik draai er nog even voor terug om te kijken of er nog iemand in zit, je moet er niet aan denken! Niemand te zien gelukkig.

Nog even snel doortrappen tot de skiliften, want het begint licht te spetteren. Dan terug afdalen, het spetteren wordt al snel echte regen en vooral de laatste bochten worden daardoor spekglad. Koud en doornat snel terug naar St.Jean!

Alpen week, dag 2

Dag 2
Col de la Joux Verte (noord)
Col de l’Encrenaz (oost)
49km

Vandaag een kort ritje op het programma, de zon schijnt volop en mijn eigen zonnetje, Jacqueline is jarig!
Het plan is Col de la Joux Verte via de noordkant omhoog en aan de zuidkant naar beneden.
Vanuit St.Jean over de D902 richting Morzine en na 4 kilometer links Montriand en weer links Lac de Montriand.
De klim begint heel rustig en in de eerste 6 kilometer zitten maar enkele stukken waar je op de pedalen moet lopen. Na Ardent begint het pas echt! Hier geeft een bord aan Route Barré (neige). Ik besluit toch door te rijden tot de sneeuwgrens.
Er is voorlopig nog geen sneeuw te zien en de weg slingert hier steil omhoog met percentages van 8-9% met uitschieters van 12-13%, vlak voor Les Lindarets (in deze tijd een echt spookdorp) vlakt het wat af en zie ik de eerste sneeuwhopen in het landschap verschijnen.
Ongeveer een kilometer verderop maak ik een bocht naar rechts, ik hoor een hoop motor lawaai en zie plotseling enorme machines metershoge sneeuwhopen van de weg scheppen. Einde klim zo’n 4 kilometer onder de top, begin mei is voor dit gebied eigenlijk iets te vroeg!
Na een snelle afdaling de D902 weer een stukje gevolgd, en wil ter compensatie, aan de andere kant van de weg Col de l’Encrenaz bedwingen. Tot la Cote d’Arbroz slingert de weg constant tussen de chalets flink omhoog (8-10%) over prachtig asfalt.
Na een klein stukje dalen de eigenlijke klim, behoorlijk steil, veel op de trappers lopen, en hier vooral slecht wegdek. Een niet zo’n bekende maar wel zware col.
Bij de skiliften weer rechtsomkeer en een snelle afdaling terug naar St.Jean waar ik opgewacht wordt door Jacqueline met een heerlijk glas champagne op het zonnige terras!

Alpen week, dag 1

Standplaats St.Jean d’Aulps
Dag 1

Col de Corbier (zuid/noord),

Pas de Morgins (noord)
Afstand: 70 kilometer

Door mist en lichte regen pas na het middaguur aan deze rit begonnen, en net na vertrek brak het zonnetje aangenaam door.
Vanuit St.Jean de drukke D902 volgen en na een kilometer of twee direct rechts voor de eerste klim de Col de Corbier.
Het eerste begin is al behoorlijk zwaar met stukken van dik 9%, daarna zwakt het wat af, vooral in de bochten. Maar tussen kilometer drie en kilometer vijf zitten er nog een paar pittige stukjes in, en is het flink zweten in het zonnetje.
Eenmaal boven snel het windstoppertje aan en de mouwen weer afrollen, en een snelle duik naar beneden. Een technische afdaling van vijf kilometer naar Bonnevaux, daarna de D22 rechts richting Abondance, in Abondance komt er een fietser van links die even later in mijn wiel ook richting Zwitserse grens rijdt, na een aantal kilometers met flink wind op kop, neemt de Zwitserse collega (met van die hele dunne klimmersbenen) over, en rijden we kop over kop richting Chatel, voor Chatel begint het al behoorlijk omhoog te kruipen en wordt het erg warm met de windstopper aan, dus even stoppen, jasje uit en weer verder.
De Zwitser is in zijn eigen tempo doorgereden en rijdt zo’n 150 meter voor mij uit. Net na Chatel, bij het meer, zit ik weer in zijn wiel en we beginnen aan de klim van Pas de Morgins.
Hier gaat het beter dan op de Col de Corbier, en na enkele bochten blijft de Zwitser achter. Ik rij tot net over de grens van Zwitserland en draai weer terug op de top en terug Frankrijk in.
Zwaai op de terugweg de Zwitser die even na mij boven komt gedag, en kan nu een lang stuk naar beneden bollen.
Dan nog de Col de Combier van de noordkant, korter minder steil en een heel ander open landschap, maar hier en daar is de klim nog behoorlijk zwaar.
De afdaling aan de zuidzijde kan je lekker op snelheid naar beneden knallen.
Om te beginnen een behoorlijk zwaar ritje (ongeveer 20 kilometer omhoog) in een heerlijk zonnetje, temperatuur schommelt tussen de 10 en 14 graden, hier en daar een ijskoud windje, vooral in de afdaling.
Een fijn fietsmiddagje.

Bonjour

Le aigle petit is weer terug uit la douce France, een geweldige week in de Alpen en een nog mooiere week in de Ardeche, deze week meer over de reis.

Laatste rit in België voor de vakantie

Vandaag mijn laatste ritje in België voor de vakantie, na een wat stroef begin, Tom Tom Arend werkte niet zo goed! waardoor we bijna een uur later vertrokken voor de semi-klassieker Herent-Landen-Herent.
Deze keer vertrokken met Anton (de bijter) en een nieuwe wielervriend en dorpsgenoot Kees Witkamp (Kees Klimkamp).
Normaal vertrek ik rond half negen, dat werd nu door het rondrijden half tien. Met het gevolg dat je eigenlijk achter de ongeveer twaalfhonderd deelnemers aanrijd, daardoor ook bij de verzorgings posten de restjes aantreft en weinig drinken.
Maar het parcours was weer geweldig, zo dicht bij huis en toch zo’n andere wereld. Ook zaten er vandaag nog een aantal verrassende kuitenbijters in.
Beter fietsweer als vandaag kan eigenlijk niet, heerlijk warm (30 graden) met toch nog een verfrissend windje (behalve bergop en dat was zweten).
Weer een fijne fietsdag vandaag (met 131km op de teller) en maar hopen dat het de volgende week in de Alpen ook van dit fijne weer is.

Voorbereiding fietsvakantie

De laatste twee weekenden waren een uitstekende voorbereiding op de aanstaande vakantie in Frankrijk. Met mijn fietsmaten heb ik twee georganiseerde fietstochten meegereden in België, beide tochten trokken door de Vlaamse Ardennen, het gebied van de Ronde van Vlaanderen. Een heerlijk glooiend landschap met hier en daar een pittige heuvelzone en natuurlijk ook nog die ouderwetse kasseien!

De eerste tocht, de rit van “de Gouverneur” georganiseerd door de Leierenners uit Zulte was een tocht van 100 kilometer en 9 hellingen.
Bij deze tocht waren de meeste beklimmingen niet zo zwaar, maar doordat het klimwerk kort op elkaar zat met weinig rustpauzes werd het toch pittig, de zwaarste beproeving was de Berendries.

De tweede tocht, de “Peter van Petegem Classic” , een rit die vertrekt vanuit de mooie stad Oudenaarde. Een rit van 145 kilometer met veel bekende heuvels. Bij deze tocht weer een massaal aantal deelnemers, heel fijn om dan een groepje te vinden die ongeveer mijn tempo rijdt.

De conditie en het weer waren optimaal en het schoot lekker op, mijn fietsmaat dit weekend ging voor de 115 kilometer in zijn eigen tempo en we hadden uitgerekend dat we beiden ongeveer gelijktijdig terug konden zijn.
Bij de verzorgings posten was het erg druk, en om op te schieten ben ik niet de derde verzorgingpost binnengereden maar de pijlen rechts gevolgd, fout!!!
Ik had de pijlen links moeten volgen, daardoor heb ik de lus van 77 kilometer nogmaals gereden. Bij terugkomst in Oudenaarde stond mijn teller dus op 170km in plaats van 145km.
Een goede training, alleen jammer voor Peter want die moest een uurtje wachten. Sorry Peter!

Deze 270 kilometers in de Vlaamse Ardennen heb ik alvast meegepakt, zodat ik toch wat meer op mijn gemak van de Franse bergen kan genieten.

Auvergne (2)

Col de Croix-Robert 1451 m.
Gemiddeld: 6,1%, Maximaal: 10%
West: 6 km
Col de la Croix Morand 1426 m.
Gemiddeld: 4,2%, Maximaal: 8%
Oost: 13 km
Col de Guéry 1264m.
Gemiddeld: 3,2%, Maximaal: 6%
Zuid: 5,5 km, Noord: 15 km


Een rondje vulkanen, vandaag staan er drie cols op het programma.
Het vertrek is vanuit La Bourboule, het is een prachtige zonnige dag vandaag, eerst Jacqueline afgezet bij het Casino. Niet om te gokken gelukkig, er is een grote Europese Quilt tentoonstelling, dus is het voor haar op gebied van kunst net zo’n enerverende dag als het voor mij op sportief gebied is.

Vanuit het mooie stadje La Bourboule naar Le Mont-Dore, ook al zo’n mooi plaatsje. Hier op zoek naar het bordje Murol D36, waarschijnlijk net iets te hard gefietst en het bord voorbij gereden.
Er ging een lampje branden toen ik het bord tegenkwam “Col de la Croix Morand-Ouvert” maar die col krijg ik pas na 35 kilometer voor de wielen.
Dus teruggedraaid en weer Le Mont-Dore ingedoken, het juiste pad gevonden en tussen de vakantie chalets gelijk omhoog (Col de Croix-Robert).

In het begin veel bos met wat steile stukjes, na een kilometer of drie langs de slagboom, daar begint een heel kaal stuk met prachtige panorama’s op de omliggende puy’s. Een redelijk korte en fraaie klim (6 km), wel winderig boven dus even de windvanger aan en naar beneden.
Wat een geweldige afdaling, heel overzichtelijke bochten, een fantastisch wegdek, je kan je hier als daler heerlijk uitleven.

Na deze afdaling een vlak maar toch heel mooi stukje route langs een bergmeer (Lac Chambon). Voorbij dit fraaie meer begint de tweede klim van de dag (Col de Croix Morand). Een lange regelmatige klim met veel bochten, heel grappig als je wordt ingehaald door een vrachtwagen zie je hem ongeveer 10 minuten later nog in de verte bochtjes draaien. Weer boven, natuurlijk flink bezweet begint de lucht even wat te betrekken, dus het windvangertje maar weer aan.
Een lange afdaling, ondanks de windstopper koud, rillen, niet fijn, je verlangt alweer naar de volgende klim om warm te worden

Vlak voor Le Mont-Dore rechtsaf voor de laatste klim (Col de Guéry), na een stukje klimmen kom je langs een uitzichtpunt op de linkse kant van de weg. Wel even de moeite waard om over te steken en de toppen van de vulkanen te bewonderen.
Héél fraai!! Dan een stuk afdalen tot aan het dorpje les 4 routes, bij het kruispunt het roer om weer terug de zelfde weg en gelijk de langste klim vandaag (15 kilometer). Col de Guéry van de andere kant, een populaire col bij fietsers, ben heel wat van deze vriendelijke collega’s tegen gekomen. Het valt mij op dat men in Frankrijk elkaar heel wat spontaner begroet als hier in fietsend Nederland.

Na deze 15 kilometer klimmen had ik het wel even gehad, herstelde even in de afdaling naar Le Mont-Dore, en kon toen ook nog even gas geven op het vlakke stukje naar La Bourboule.
Met 109 kilometer op de teller en flink wat hoogtemeters stapte ik moe maar voldaan af, pikte Jacqueline weer op (ook moe maar voldaan van al dat moois wat ze gezien heeft vandaag).

Weer een geslaagde vakantiedag.